พินอินจีนคืออะไร ตัวช่วยพื้นฐานสำหรับเด็กให้อ่านภาษาจีนเข้าใจง่ายขึ้น

สำหรับคุณพ่อคุณแม่ที่อยากให้เจ้าตัวเล็กเริ่มพูดภาษาจีนกลาง หรือจีนแมนดาริน ได้กันตั้งแต่เด็กๆ แต่รู้สึกว่า ตัวอักษรจีนนั้นดูยาก หรือมีหลายตัวที่เสียงที่คล้ายคลึงกัน การเริ่มทำความรู้กับพินอินภาษาจีนก่อนจะช่วยให้การฝึกอ่านภาษาจีนกลางนั้นง่ายยิ่งขึ้นบทความนี้ จะพาไปทำความรู้จักว่าพินอินภาษาจีนคืออะไร พินอินพยัญชนะ และสระภาษาจีนมีอะไรบ้าง รวมถึง ตารางพินอินภาษาจีนแบบพื้นฐานให้ได้ทำความรู้จักกัน

พินอิน (Pinyin) คืออะไร ทำไมพ่อแม่ควรให้ลูกเริ่มเรียน

พินอิน (拼音 – Pinyin) หรือ ฮั่นอวี่พินอิน (汉语拼音 – Hanyu Pinyin) คือ ระบบการเทียบเสียงภาษาจีน ด้วยการใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษแทน โดยภาษาจีนสำเนียงที่ใช้เป็นมาตรฐานจะเป็นภาษาจีนกลาง หรือที่เรียกว่า “จีนแมนดาริน” ซึ่งพินอินจีน จะประกอบด้วย 3 ส่วนที่ใช้ในการออกเสียง ได้แก่

• พินอินพยัญชนะ จำนวน 23 เสียง
• พินอินสระ แบ่งเป็นสระเดี่ยวจำนวน 6 เสียง และสระประสมจำนวน 30 เสียง
• พินอินวรรณยุกต์ จำนวน 4 เสียง

ความสำคัญของพินอีนจีนต่อพัฒนาการทางภาษาลูก

เนื่องจากภาษาจีนถือเป็นหนึ่งในภาษาที่มีความเก่าแก่มากที่สุดในโลก ทำให้ตัวอักษรจีนยังใช้ระบบตัวอักษรภาพ (Pictogram) หรือตัวอักษร 1 ตัวแทน 1 คำ ซึ่งจะแตกต่างจากภาษาส่วนใหญ่ในปัจจุบัน เช่น ภาษาไทย หรือภาษาอังกฤษ ที่จะใช้ระบบตัวอักษรแทนเสียงพยัญชนะ และสระ ก่อนนำมาประกอบเป็นคำที่มีความหมาย

พินอินภาษาจีนมีความสำคัญทั้งกับเจ้าของภาษาและผู้ที่เรียนรู้ภาษาจีน ในแง่มุมต่างๆ ดังนี้

• การออกเสียง เนื่องจากภาษาจีนเป็นอีกภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์ กล่าวคือ คำที่มีเสียงพยัญชนะและเสียงสระเดียวกัน แต่เสียงวรรณยุกต์ต่างกัน ก็จะมีความหมายต่างกัน เช่น 马 (mǎ – ม่า) แปลว่า ม้า กับคำว่า 妈 (mā – มา) แปลว่า แม่ เป็นต้น พินอินจึงช่วยให้สามารถอ่านออกเสียงคำในภาษาจีนได้อย่างถูกต้อง 
• การค้นหาข้อมูลด้วยการพิมพ์ เนื่องจากบนแป้นคีย์บอร์ดจะใช้ระบบตัวอักษร เช่น ตัวอักษรภาษาอังกฤษ การเข้าใจพินอินจะช่วยให้ผู้ใช้ภาษาจีน สามารถพิมพ์พินอิน และค้นหาคำที่ต้องการได้ แทนที่จะต้องเขียนขีดภาษาจีนทีละตัว นอกจากจะช่วยเรื่องความสะดวกแล้ว ยังช่วยลดโอกาสผิดพลาดในการเขียนตัวอักษรจีนผิดอีกด้วย เพราะการเขียนผิดแค่ขีดเดียว ความหมายก็สามารถเปลี่ยนได้

เสียงพยัญชนะพินอินจีน

เสียงพยัญชนะพินอินในภาษาจีน จะประกอบไปด้วยเสียงจำนวน 23 เสียง โดยหากเทียบเคียงกับการออกเสียงภาษาไทย จะมีวิธีการอ่าน และท่องจำง่ายๆ ดังนี้

• b ปอ เช่น 爸 (bà) อ่านว่า ป้า – พ่อ  
• p พอ เช่น 爬 (pá) อ่านว่า ผา – ปีน / ไต่ 
• m มอ เช่น 马 (mǎ) อ่านว่า หม่า – ม้า
• f ฟอ / ฝอ เช่น 发 (fà) อ่านว่า ฟ่า – เส้นผม
• d เตอ เช่น 大 (dà) อ่านว่า ต้า – ใหญ่
• t เทอ / เถอ เช่น 他 (tā) อ่านว่า ทา – เขา (ผู้ชาย)  
• n เนอ เช่น 拿 (ná) อ่านว่า หนา – หยิบ / จับ / ถือ
• l เลอ เช่น 辣 (là) อ่านว่า ล่า – เผ็ด
• g เกอ เช่น 哥 (gē) อ่านว่า เกอ – พี่ชาย
• k เคอ / เขอ เช่น 课 (kè) อ่านว่า เค่อ – บทเรียน / คาบเรียน
• h เฮอ / เหอ เช่น 喝 (hē) อ่านว่า เฮอ – ดื่ม
• j จี เช่น  鸡 (jī) อ่านว่า จี – ไก่
• q ชี / ฉี เช่น 七 (qī) อ่านว่า ชี – เจ็ด
• x ซี / สี เช่น 西 (xī) อ่านว่า ซี – ตะวันตก
• z จือ เช่น 字 (zì) อ่านว่า จื้อ – อักษร
• c ชือ / ฉือ เช่น 词 (cí) อ่านว่า ฉือ – คำ
• s ซือ / สือ เช่น 四 (sì) อ่านว่า ซื่อ – สี่
• zh จรือ เช่น 只 (zhǐ) อ่านว่า จื่อ – แค่
• ch ชรือ / ฉรือ เช่น 吃 (chī) อ่านว่า ชือ – กิน 
• sh ซรือ / สรือ เช่น เช่น 事 (shì) อ่านว่า ซื่อ – เรื่อง
• r ยรือ เช่น 日 (rì) อ่านว่า รื่อ – วัน
• y ย เมื่ออยู่หน้า a, e / อ เมื่ออยู่หน้า i, ü เช่น 牙 (yá) อ่านว่า หยา – ฟัน / 叶 (yè) อ่านว่า เย่ – ใบไม้ / 一 (yī) อ่านว่า อี – หนึ่ง / 鱼 (yú) อ่านว่า อวี๋ – ปลา
• w ว เมื่ออยู่หน้า a, o / อ เมื่ออยู่หน้า u เช่น 挖 (wā) อ่านว่า วา – ขุด / 窝 (wō) อ่านว่า วอ – รัง / 五 (wǔ) อ่านว่า อู่ – ห้า

เทคนิคเพิ่มเติมในการออกเสียง

• พยัญชนะที่จะเกิดบริเวณริมฝีปาก คือ b p m f 
• พยัญชนะที่ใช้ปลายลิ้นแตะเพดานแข็ง คือ d t n l
• พยัญชนะที่ทำให้ช่วงลำคอสั่น คือ g k h
• พยัญชนะที่ปล่อยเสียง คือ j q x y
• พยัญชนะที่ปลายลิ้นแตะหลังปลายฟันล่าง โดยออกเป็นเสียงสั้น คือ z c s
• พยัญชนะที่ต้องพับลิ้น หรือปลายลิ้นแตะเพดานอ่อน โดยออกเสียงยาว คือ zh ch sh r
• พยัญชนะที่ต้องห่อปาก คล้ายเป่าลม คือ w

เสียงสระพินอินจีน

เสียงสระพินอินจีนในภาษาจีน แบ่งเป็นสระเดี่ยว 6 เสียง และสระประสม 30 เสียง หากเทียบกับการออกเสียงสระภาษาไทยจะมีวิธีการอ่าน ดังนี้

สระเดี่ยว

• a อา เช่น 茶 (chá) อ่านว่า ฉา – ชา
• o
  • ออ เช่น 我 (wǒ) อ่านว่า หว่อ – ฉัน 
  • โอ เช่น 波 (bō) อ่านว่า โป – คลื่น
• e
  • เออ เช่น 渴 (kě) อ่านว่า เข่อ – กระหายน้ำ
  • เอ เมื่ออยู่หลัง y เช่น 夜 (yè) อ่านว่า เย่ – กลางคืน
• i 
  • อี เมื่อไม่มีเสียงพยัญชนะในตำแหน่งตัวสะกด และเสียงพยัญชนะต้นไม่ใช่ z c s zh ch sh และ r เช่น 笔 (bǐ) อ่านว่า ปี่ – ปากกา
  • อิ เมื่อมีเสียงพยัญชนะในตำแหน่งตัวสะกด และเสียงพยัญชนะต้นไม่ใช่ z c s zh ch sh และ r เช่น 您 (nín) อ่านว่า หนิน – ท่าน
  • อือ เมื่อเสียงพยัญชนะต้นเป็น z c s zh ch sh และ r เช่น 纸 (zhǐ) อ่านว่า จื่อ – กระดาษ
• u อู เช่น 路 (lù) อ่านว่า ลู่ – ถนน
• ü อูวี (การออกเสียงอู ด้วยการห่อปาก) เช่น 女 (nǚ) อ่านว่า หนี่ว์ – ผู้หญิง
• er เออรฺ (ออกคล้ายเสียง “เออ” ในภาษาไทย แต่ปลายลิ้นม้วนขึ้นและแตะเพดานแข็ง) เช่น 二 (èr) อ่านว่า เอ้อร์ – สอง

สระประสม

• ai ไอ เช่น 百 (bǎi) อ่านว่า ไป๋ – ร้อย
• ao เอา เช่น 老 (lǎo) อ่านว่า เหล่า – แก่
• an 
  • อัน เช่น 半 (bàn) อ่านว่า ปั้น – ครึ่ง
  • อาน เช่น 三 (sān) อ่านว่า ซาน – สาม
• ang 
  • อัง เช่น 汤 (tāng) อ่านว่า ทาง – น้ำแกง
  • อาง เช่น 长 (cháng) อ่านว่า ฉาง – ยาว
• ong อง เช่น 龙 (lóng) อ่านว่า หลง – มังกร
• ou โอว เช่น 走 (zǒu) อ่านว่า โจ่ว – เดิน
• ei เอย์ เช่น 飞 (fēi) อ่านว่า เฟย – บิน
• en เอิน เช่น 盆 (pén) อ่านว่า เผิน – กระถาง
• eng เอิง เช่น 城 (chéng) อ่านว่า เฉิง – เมือง
• ia เอีย เช่น 下 (xià) อ่านว่า เซี่ย – ลง
• iao เอียว เช่น 桥 (qiáo) อ่านว่า เฉียว – สะพาน
• ie อีเย (ออกไวๆ ให้เป็นเสียงเดียว) เช่น 鞋 (xié) อ่านว่า เสีย – รองเท้า
• iu ยิว เช่น 球 (qiú) อ่านว่า ฉิว – ลูกบอล
• ian เอียน เช่น 先 (xiān) อ่านว่า เซียน – ก่อน
• iang เอียง เช่น 枪 (qiāng) อ่านว่า เชียง – ปืน
• in อิน เช่น 心 (xīn) อ่านว่า ซิน – ใจ
• ing อิง เช่น 请 (qǐng) อ่านว่า ฉิ่ง – เชิญ
• iong อีอง (ออกไวๆ ให้เป็นเสียงเดียว) เช่น 兄 (xiōng) อ่านว่า ซยง – พี่ชาย
• ua วา เช่น 花 (huā) อ่านว่า ฮวา – ดอกไม้
• uo อัว เช่น 说 (shuō) อ่านว่า ชัว – พูด
• ui อุย เช่น 贵 (guì) อ่านว่า กุ้ย – แพง
• uai ไอว เช่น 快 (kuài) อ่านว่า ไคว่ – เร็ว
• uan อวน เช่น 船 (chuán) อ่านว่า ฉวน – เรือ
• un อุน เช่น 轮 (lún) อ่านว่า หลุน – ล้อ
• uang อวง เช่น 黃 (huáng) อ่านว่า หวง – สีเหลือง 
• ueng เวิง เช่น 翁 (wēng) อ่านว่า เวิง – ชายชรา
• üe เยว เช่น 月 (yuè) อ่านว่า เยว่ – พระจันทร์ 

• üan เอวียน (ออกไวๆ ให้เป็นเสียงเดียว) เช่น 犬 (quǎn) อ่านว่า ฉวน – สุนัข
• ün อวิน (ออกไวๆ ให้เป็นเสียงเดียว) เช่น 群 (qún) อ่านว่า ฉวิน – ฝูง

เสียงวรรณยุกต์พินอินจีน

เสียงวรรณยุกต์พินอินจีน แบ่งออกเป็น 4 เสียง แต่มีเสียงพิเศษที่เรียกว่า “เสียงเบา” อยู่ด้วย หากเทียบเคียงกับการออกเสียงภาษาไทย จะมีวิธีการอ่าน ดังนี้

• เสียงหนึ่ง จะเท่ากับเสียงสามัญในภาษาไทย
• เสียงสอง จะเท่ากับเสียงจัตวาในภาษาไทย
• เสียงสาม จะเท่ากับเสียงเอกในภาษาไทย
• เสียงสี่ จะเท่ากับเสียงโทในภาษาไทย
• เสียงเบา หรือเป็นพยัญชนะที่ไม่มีเสียงวรรณยุกต์ การออกเสียงจะคล้ายกับเสียงหนึ่ง แต่ออกเพียงครึ่งเสียง หรือสั้นกว่า

ทั้งนี้ ในการวางเสียงวรรณยุกต์จะวางไว้บนสระตัวแรก เช่น 猫（māo-มาว）แมว

ตารางพินอินจีน ฝึกลูกออกเสียงและอ่านภาษาจีนให้ถูกต้อง

เคล็ดลับเรียนพินอินจีนให้เข้าใจง่ายและได้ผลเร็ว

• จำความแตกต่างระหว่างพินอินและภาษาอังกฤษ แม้หน้าตาของตัวอักษรพินอินจะใกล้เคียงกับภาษาอังกฤษมาก แต่ก็มีการออกเสียงที่แตกต่างกัน นอกจากนี้ พินอินยังมีกฎเกณฑ์ในการอ่านและการประสมคำที่แตกต่างจากภาษาอังกฤษอีกด้วย 
• ใช้ตัวช่วยฝึกพินอินภาษาจีน ในปัจจุบันมีเครื่องมือที่จะช่วยในการเรียนรู้เกี่ยวกับพินอินมากมาย เช่น Google Input Tools หรือตารางพินอินจีนกลาง
• ฝึกใช้เป็นประจำ การฝึกใช้ภาษาที่กำลังเรียนอยู่เป็นประจำ จะช่วยเพิ่มความคุ้นเคยกับภาษานั้น ทำให้สามารถใช้ภาษาได้ดียิ่งขึ้น นอกจากนี้หากฝึกสื่อสารกับเจ้าของภาษาหรือสถาบันสอนภาษาจีนสำหรับเด็กเล็กที่สอนโดยเจ้าของภาษาโดยตรง จะยิ่งทำให้มีตัวอย่างของสำเนียงที่ถูกต้องอีกด้วย

การฝึกอ่านพินอินให้คล่อง 

• เริ่มจากพยัญชนะต้นทีละกลุ่ม และแยกเสียงที่คล้ายกัน เช่น z-zh, j-q-x
• ทำความคุ้นเคยกับสระเดี่ยวให้ชัด แล้วค่อยผสมเสียงง่ายๆ เช่น ma, ba, da
• เรียนรู้วรรณยุกต์พร้อมใช้ท่าทางมือช่วยจำระดับเสียง
• ให้เด็กฟังแล้วพูดตาม อ่านคำสั้นๆ ที่ใช้บ่อยทุกวัน
• จัดกิจกรรมเป็นเกม เพื่อให้สนุกและไม่เบื่อ
• ใช้เวลาสั้นๆ วันละ 10-15 นาที ทำต่อเนื่อง และให้กำลังใจลูกอยู่เสมอ

สรุป

พินอิน (Pinyin) คือระบบถอดเสียงภาษาจีนกลางด้วยตัวอักษรโรมัน ประกอบด้วยพยัญชนะต้น (声母) สระหรือส่วนท้าย (韵母) และวรรณยุกต์ 4 เสียง การอ่านต้องผสมพยัญชนะกับสระให้ถูกต้องก่อน แล้วจึงใส่วรรณยุกต์ ซึ่งมีผลต่อความหมายของคำอย่างมาก พินอินช่วยในการออกเสียง การพิมพ์ภาษาจีน และการเรียนคำศัพท์ใหม่ แนวทางการเรียนรู้ภาษาอย่างเป็นระบบ เช่นเดียวกับ Speak Up เป็นสถาบันสอนภาษาจีนและอังกฤษที่มีการเตรียมความพร้อมก่อนเข้าเรียนอนุบาล และมีหลักสูตรรองรับเด็กตั้งแต่อายุ 2.5 ถึง 12 ปี ช่วยวางพื้นฐานทางภาษาให้แข็งแรงตั้งแต่ช่วงวัยต้นๆ

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับพินอิน (FAQ)